Ξεκινώντας με την κατανόηση της «virtual (εικονικής) πραγματικότητας» σαν μια φανταστική εμπειρία και συνεπώς ενός πολιτιστικού οικοδομήματος παρά μιας τεχνικής κατασκευής, αυτή η θέση πραγματεύεται πολιτιστικά και κοινωνικά θέματα τα οποία εγείρονται από την αλληλεπίδραση με τα MUD συστήματα, τα οποία είναι συστήματα virtual (εικονικής) πραγματικότητας βασισμένα σε κείμενο και τρέχουν στο διεθνές δίκτυο υπολογιστών γνωστό ως Internet. Η χρήση των MUD οδηγεί τους χρήστες στην αποσύνθεση (ανακατασκευή) των πολιτιστικών εργαλείων και των εννοιών τα οποία αποτελούν τη βάση των περισσότερων συμβατικών συστημάτων αλληλεπίδρασης. Αδυνατώντας να στηριχθούν στους φυσικούς ρόλους ως ένα κανάλι έκφρασης οι χρήστες των MUD έχουν αναπτύξει τρόπους για αντικατάσταση ή παράκαμψη τους. Η φύση του σώματος και η σεξουαλικότητα αποτελούν αντικείμενο μελέτης στα virtual (εικονικά) περιβάλλοντα, από τη στιγμή που η φύση δεν είναι ποτέ καθορισμένη και το γένος είναι ένα αυτό καθοριζόμενο χαρακτηριστικό. Για να μιλήσουμε με όρους virtual (εικονικής) αλληλεπίδρασης νέα νοηματικά συστήματα έχουν αναπτυχθεί από τους χρήστες, μαζί με μεθόδους ενίσχυσης αυτής της πολιτιστικής ηγεμονίας, μέσω δυναμικών δομών οι οποίες εξαρτώνται από τη διαχείριση του virtual (εικονικού) περιβάλλοντος. Αυτά τα νέα νοηματικά και κοινωνικά συστήματα ορίζουν αυτούς που χρησιμοποιούν τα MUD σα να απαρτίζουν – αποτελούν μια ξεχωριστή κοινωνική ομάδα.

Στα περιπέτειας στυλ MUD, όπως αυτά που βασίζονται στα LPMUD και DikuMUD προγράμματα, υπάρχει μια αυστηρή ιεραρχία προνομίων. Το πρόσωπο με τον μεγαλύτερο έλεγχο πάνω στο σύστημα είναι αυτό που τρέχει το MUD πρόγραμμα. Αυτός ή αυτή έχει πρόσβαση σε κάθε αρχείο του προγράμματος και μπορεί να τροποποιήσει οποιοδήποτε από αυτά. Αυτά το πρόσωπο είναι κοινά γνωστό ως ΘΕΟΣ του MUD και έχει απόλυτο έλεγχο πάνω στα στοιχεία του virtual (εικονικού) κόσμου. Οι Θεοί μπορούν να δημιουργούν ή να καταστρέφουν virtual (εικονικές) περιοχές και αντικείμενα και να καταστρέφουν ή να προστατεύουν τους χαρακτήρες των παικτών. Οι παίκτες από την άλλη μεριά έχουν πολύ λίγο έλεγχο πάνω στο σύστημα. Δεν μπορούν να κτίσουν νέα αντικείμενα ή περιοχές και δεν έχουν καμία εξουσία πάνω σε αυτά που ήδη υπάρχουν. Μπορούν μόνο να αλληλεπιδράσουν με το MUD περιβάλλον. Μπορούν να σκοτώσουν τέρατα, να συλλέξουν θησαυρούς να λύσουν γρίφους και να επικοινωνήσουν μεταξύ τους. Κάνοντας τα παραπάνω οι παίκτες κερδίζουν πόντους και όταν ένας παίκτης έχει ένα συγκεκριμένο αριθμό πόντων αποκτά συγκεκριμένα προνόμια. Ένας παίκτης μπορεί να ανέβει στο βαθμό του Μάγου. Οι μάγοι δεν έχουν πλήρη έλεγχο στο MUD όπως ο Θεός. Δεν μπορούν να αλλάξουν το λογισμικό αλλά έχουν την ικανότητα να ελέγχουν αντικείμενα και τοποθεσίες στο MUD σύμπαν.

Για τους παίκτες των κοινωνικών MUD οι «ανταμοιβές» δεν έχουν να κάνουν με την απόκτηση μεγάλης δύναμης, αν και πάντα υπάρχει η δυνατότητα να φτάσει κάποιος σε σημείο να διαχειρίζεται ολόκληρο το virtual (εικονικό) σύμπαν. Η δύναμη πάνω στον κόσμο του παιχνιδιού δεν αποτελεί από μόνη της προορισμό. Η δύναμη διατίθεται ελεύθερα και παρέχει στους αρχάριους παίκτες μια άμεση ανταμοιβή για τη συμμετοχή τους στο παιχνίδι και είναι ένας καλός λόγος για να συνεχίσουν να παίζουν. Η ελεύθερη έκφραση της δημιουργικότητας γίνεται το μέσο που οδηγεί στη δύναμης μέσα όμως από την κοινωνική επιρροή. Η αναγνώριση και η δημοτικότητα ανάμεσα στους παίκτες των MUD κερδίζονται μέσα από τη δημιουργία καινούριων προσθηκών στον virtual (εικονικό) κόσμο και μέσα από την φιλική και βοηθητική αλληλεπίδραση με τους άλλους παίκτες. Στα κοινωνικά MUD η δύναμη να ελέγχει κανείς το σύμπαν αποτελεί το εργαλείο μέσω του οποίου αυξάνει την επιρροή του – δημιουργεί έναν κόσμο στον οποίο ο παίκτης γίνεται αντικείμενο θαυμασμού.

Εάν όλα τα υπολογιστικού τύπου επικοινωνιακά συστήματα μπορούμε να πούμε ότι έχουν μια κοινή επίδραση πάνω στην ανθρώπινη συμπεριφορά, αυτή είναι ότι η χρήση τους τείνει να κάνει αυτούς που τα χειρίζονται να συμπεριφέρονται περισσότερο απελευθερωμένα. Παρότι συχνά διαφωνούν σχετικά με την επίδραση που έχει αυτή η έλλειψη απαγόρευσης, οι μελετητές της ανθρώπινης συμπεριφοράς πάνω σε αυτά τα συστήματα έχουν συχνά παρατηρήσει ότι οι παίκτες τείνουν να συμπεριφέρονται περισσότερο ελεύθερα από ότι θα έκαναν σε μια πρόσωπο με πρόσωπο συνάντηση. Οι Sproull και Kiesler περιγράφουν την μέσω υπολογιστή συμπεριφορά σαν «σχετικά χωρίς αναστολές και ασυμμόρφωτη.» Οι μορφές που αυτή η απελευθέρωση παίρνει διαφέρουν από ερευνητή σε ερευνητή. Μερικοί έχουν παρατηρήσει μια αύξηση στην επιθετικότητα και την ασέβεια ενώ άλλοι έχουν παρατηρήσει αύξηση στην φιλική συμπεριφορά και την οικειότητα. Οι παίκτες πραγματικά φαίνεται να υπόκεινται σε λιγότερες απαγορεύσεις από τυπικότητες και συμβάσεις της καθημερινής ζωής. Οι MUD παίκτες ζουν μια αποδυνάμωση των κοινωνικών απαγορεύσεων, αλλά όχι την εκμηδένιση τους. Στα πρώτα στάδια του παιχνιδιού το virtual (εικονικό) περιβάλλον μπορεί να φαίνεται σαν ένα μέρος όπου οι κανόνες συμπεριφοράς έχουν αντικατασταθεί από το χάος. Αυτή η αρχική στάση απέναντι στην απαγορευτική συμπεριφορά έχει επηρεάσει τις συμβάσεις που έχουν αναπτυχθεί στα MUD. Έχει οδηγήσει σε συμπεριφορές οι οποίες αν και δεν είναι χαοτικές, διαφέρουν από τις συμβατικές που ζούμε στην πραγματική ζωή και μπορούν να περιγραφούν σαν μη-απαγορευτικές.

Αλλά η φύση των πραγμάτων που οι άνθρωποι κάνουν στα MUD δεν παρέχει μια ολοκληρωμένη εξήγηση αυτών των συστημάτων – η φύση των ανθρώπων είναι εξίσου σημαντική. Ένας παίκτης ενός MUD συστήματος δεν είναι ένας ξεκάθαρος μεσάζων ο οποίος δεν παρέχει τίποτα, αλλά ένας σύνδεσμος ανάμεσα σε εξωτερικά και εσωτερικά πολιτιστικά πρότυπα, ανάμεσα σε πραγματικές και φανταστικές πραγματικότητες. Ο παίκτης είναι η πιο προβληματική από όλες τις virtual (εικονικές) οντότητες, διότι η δική του – της υλοποίηση δεν έχει σταθερή ταυτότητα. Οι MUD χαρακτήρες δεν χρειάζεται να ανήκουν σε οποιοδήποτε καθορισμένο γένος ή εμφάνιση, αλλά μπορούν να εξελίσσονται, να μεταλλάσσονται, να μορφοποιούνται στο χρόνο και με βάση τις παραξενιές και τα καπρίτσια του ίδιου του δημιουργού τους. Όλα αυτά τα φαινόμενα θέτουν το γένος, τη σεξουαλικότητα, την ταυτότητα και την υλική ύπαρξη πέρα από το πεδίο της σιγουριάς. Γίνονται όχι απλώς προβληματικά αλλά άλυτα. Εάν η ανωνυμία επιτρέπει στους παίκτες των MUD συστημάτων να κάνουν και να λένε ότι αυτοί επιθυμούν, τους επιτρέπει επίσης να είναι οτιδήποτε επιθυμούν. Δεν είναι μόνο το περιβάλλον των MUD το οποίο είναι μια virtual (εικονική) μεταβλητή – η virtual (εικονική) υλοποίηση του κάθε παίκτη είναι κατά τον ίδιο τρόπο ανοικτή σε αλλαγές και επανα-ερμηνευμένη. Ο παίκτης δεν αποτελεί ένα σταθερό σημείο αναφοράς στο MUD σύμπαν. Οι παίκτες δεν εισάγονται στο σύστημα και παραμένουν αμετάβλητοι από αυτό. Οι παίκτες, στην ουσία, εισάγονται στο virtual (εικονικό) τοπίο αλλά υλοποιούνται μέσα σε αυτό με βάση τη δική τους φαντασία.

Στην καθημερινή ζωή, οι προσπάθειες μας για αυτό-παρουσίαση συνήθως υποθέτουν ότι δεν μπορούμε να αλλάξουμε τα βασικά στοιχεία της εμφάνισης μας. Τα φυσικά χαρακτηριστικά, παρότι ανοικτά στην αισθητική και τις τάσεις της μόδας είναι βασικά αμετάβλητα. Καθένας πρέπει να ζήσει με βάση την εμφάνιση του και αυτή η σταθερότητα θεμελιώνει την κοινωνική μας αναγνώριση. Οι κοινωνικές δομές βασισμένες σε προτιμήσεις ή προκαταλήψεις ενάντια στις διαφοροποιημένες ομάδες, εξαρτώνται από την ευκολία με την οποία εμείς μπορούμε να κρίνουμε τα σώματα μας και να αποδώσουμε ταυτότητες στις φυσικές μορφές. Αρσενικό, θηλυκό, άσπρο, μαύρο, νέο, παλαιό, φτωχό και πλούσιο είναι όλοι όροι οι οποίοι «συντονίζονται» με τον πολιτισμό μας και ο κάθε ένας εξαρτάται εν μέρη από την σταθερότητα των φυσικών μορφών και την ικανότητα μας να προσδίδουμε σημασία σε αυτή τη μορφή. Αυτού του είδους οι εκτιμήσεις εκτείνονται πέρα από το επίπεδο της γραπτής επικοινωνίας – φτιάχνουν όχι την εξωτερική μορφή του πολιτισμού μας, αλλά την υποδομή του. Όπως παρατηρούμε – εάν μια τέτοια σχεδόν υποσυνείδητη αντίληψη μπορεί να ονομαστεί «προειδοποιητική» - το γένος των συνομιλητών μας πριν παρατηρήσουμε τις εκφράσεις των προσώπων τους, ο συμβολισμός του σώματος υλοποιεί και μορφοποιεί τον πολιτισμό μας. Στα MUD παρά ταύτα το σώμα δεν είναι μια αμετάβλητη ιδιοκτησία. Το πως ένας MUD παίκτης φαίνεται σε ένα άλλο παίκτη εξαρτάται ολοκληρωτικά από πληροφορίες τις οποίες επιλέγει ο ίδιος να δώσει. Τα όρια σκιαγραφημένα από τις πολιτιστικές δομές του σώματος ανατρέπονται και απελευθερώνονται στο virtual (εικονικό) περιβάλλον. Το σώμα απελευθερωμένο από τη φύση του, εισάγεται ολοκληρωτικά στην περιοχή του συμβολισμού. Γίνεται μια νοηματική οντότητα, αλλά ταυτόχρονα χωρίς κανένα νόημα, απογυμνωμένη από οποιαδήποτε καθορισμένη αναφορά.

Το MUD σύστημα δεν υπαγορεύει στους παίκτες την μορφή της δικής τους virtual (εικονικής) προσωπικότητας. Η διαδικασία της δημιουργίας χαρακτήρα είναι σε όλες τις στιγμές στα χέρια ή τη φαντασία του παίκτη, παρότι διαφορετικά συστήματα μπορεί να κάνουν τη διαδικασία περισσότερο ή λιγότερο περίπλοκη. Οι παίκτες μπορούν να υλοποιήσουν τους εαυτούς τους με όποιο τρόπο τους ευχαριστεί, απελευθερωμένοι από τα φυσικά μέτρα τα οποία περιορίζουν την αυτό-παρουσίαση μας στην πραγματική ζωή. Οι MUD χαρακτήρες είναι πολλά περισσότερα από μερικά bytes υπολογιστικών δεδομένων – είναι Cyborgs (κυβερνο-οργανισμοί, άνθρωποι ελεγχόμενοι από μηχανές), μια υλοποίηση του εαυτού πέρα από τα όρια του φυσικού, υπαρκτοί σε ένα διάστημα όπου η ταυτότητα είναι αυτό-καθοριζόμενη παρά προαπαιτούμενη. Οι συνέπειες αυτού για τις υπό-κουλτούρες που σχηματίζονται στα MUD είναι τεράστιες. Αρχίζουν με μια πρόκληση στους δεσμούς ανάμεσα στο σώμα και τον εαυτό και οδηγούν σε υπό-εκδόσεις του γένους και της σεξουαλικότητας, οι οποίες είναι τόσο κυρίαρχες στον πραγματικό κόσμο.

Το MUD παρέχει στους παίκτες ένα σκηνικό, αλλά δεν τους παρέχει ένα πλάνο δράσης. Οι παίκτες επιλέγουν τις δικές τους ενέργειες μέσα περιβάλλον το οποίο δημιουργείται από το MUD σύμπαν. Δεν υπόκεινται σε οποιεσδήποτε καθοδηγήσεις από το MUD, αντίθετα τους δίνονται εργαλεία τα οποία τους επιτρέπουν να ενεργούν και να μιλούν virtually (εικονικά). Η αλληλεπίδραση στα κοινωνικού στυλ MUD πραγματοποιείται μέσω της χρήσης εντολών όπως «μίλα», «πρόσφερε», «ψιθύρισε» κτλ. Κάθε μια από αυτές τις εντολές επιτρέπει στην επικοινωνιακή πληροφορία να δρομολογηθεί με διαφορετικούς τρόπους. Οι παραπάνω εντολές μπορεί να είναι απλές εν τούτοις είναι πάρα πολύ ευέλικτες. Οι παίκτες μπορούν να πουν και να κάνουν ότι αυτοί θέλουν. Από τεχνικής απόψεως δεν υπάρχει περιορισμός στο τη μπορεί να εκφραστεί, αν και κάποιες συμβάσεις έχουν προκύψει στα MUD οι οποίες οριοθετούν την αποδοχή πολλών ειδών και θεμάτων επικοινωνίας.

Η «κουλτούρα» παρατηρούν οι Van Maanen and Barley «μπορεί να γίνει κατανοητή ως ένα σύνολο λύσεων – εξηγήσεων επινοημένο από ένα σύνολο ανθρώπων για να αντιμετωπίζει συγκεκριμένα προβλήματα, τα οποία παρουσιάζονται από καταστάσεις που βιώνουν από κοινού.» Με αυτή την έννοια η κουλτούρα αποτελείται από ένα σύνολο συμπεριφορών και κανόνων οι οποίοι δίνουν νόημα σε κοινές εμπειρίες και προβλήματα. Τα κριτήρια τα οποία οι παίκτες των MUD συστημάτων έχουν επινοήσει για να αντιμετωπίζουν τα κοινά προβλήματα τους είναι οι σηματοδότες της κοινής τους κουλτούρας. Έχουν επινοήσει συστήματα συμβολισμού και νοημάτων, με τη μορφή κειμένου, τα οποία τους επιτρέπουν να επιτυγχάνουν την κατανόηση παρά τη απουσία συμβατικών κοινωνικών ρόλων. Με αυτά τα εργαλεία οι παίκτες των MUD είναι ικανοί να κατανοήσουν σε βάθος τα κείμενα τα οποία αποτελούν τον virtual (εικονικό) τους κόσμο, μια δυνατότητα η οποία αποτελεί όλο και μεγαλύτερη πρόκληση σε ένα τέτοιο περιβάλλον. Αυτή η κοινή ικανότητα μου επιτρέπει να σκεφτώ ότι οι παίκτες των MUD μοιράζονται μια κοινή κουλτούρα και αυτή η κοινή κουλτούρα τους επιτρέπει να εμπλέκονται σε δραστηριότητες οι οποίες τους δένουν μεταξύ τους σαν κοινότητα.

Οι MUD παίκτες δημιουργούν τη δική τους virtual (εικονική) προσωπικότητα, τους δικούς τους χαρακτήρες. Αρχικά δημιουργούν ένα όνομα. Η πρώτη τους επαφή με το MUD πρόγραμμα είναι να το κατευθύνουν να δημιουργήσει μια καταχώρηση στη βάσης δεδομένων, η οποία θα χρησιμοποιηθεί ως το παράθυρο τους στο virtual (εικονικό) σύμπαν, ο πληροφοριακός κόμβος με τον οποίο θα συνδεθούν προκειμένου να ζήσουν την virtual (εικονική) πραγματικότητα η οποία περιέχεται σε ένα MUD σύστημα.

Αντί να χρησιμοποιούν εξεζητημένα εργαλεία για να βλέπουν, να αγγίζουν και να ακούνε τα virtual (εικονικά) περιβάλλοντα, στους χρήστες των MUD συστημάτων παρέχονται περιγραφές, με τη μορφή κειμένου, των εικονικών τοποθεσιών. Από τεχνικής απόψεως ένα MUD πρόγραμμα λογισμικού αποτελείται από μια βάση δεδομένων για τα «δωμάτια», τις τοποθεσίες και τα άλλα αντικείμενα. Το πρόγραμμα δέχεται συνδέσεις από τους χρήστες μέσω δικτύου και παρέχει πρόσβαση, σε κάθε χρήστη, σε αυτή τη βάση δεδομένων. Όπως ο Pavel Curtis περιγράφει, στους χρήστες παρέχονται πληροφορίες οι οποίες τους τοποθετούν σε ένα τεχνητά κατασκευασμένη τοποθεσία η οποία περιέχει και τους άλλους παίκτες που έχουν συνδεθεί με το MUD σύστημα. Όπως ο Curtis έχει παρατηρήσει οι virtual (εικονικοί) κόσμοι μέσα στα MUD συστήματα έχουν – διατηρούν πολλές από τα κοινωνικά χαρακτηριστικά των φυσικών κόσμων και πολλοί από τους συνηθισμένους κοινωνικούς μηχανισμούς εφαρμόζονται. Οι χρήστες πραγματεύονται τους κόσμους οι οποίοι απεικονίζονται στα MUD σα να ήταν αληθινοί. Ο κυβερνοχώρος – το βασίλειο των ηλεκτρονικών παρορμήσεων και των λεωφόρων των δεδομένων, όπου τα MUD συστήματα υπάρχουν – μπορεί να είναι ένα τεχνολογικό θαύμα, αλλά η virtual (εικονική) πραγματικότητα είναι ένα κατασκεύασμα μέσα στο ανθρώπινο μυαλό. Μέσα σε αυτό το κατασκεύασμα η αναπαράσταση ενός ατόμου μπορεί να παραποιηθεί. Οι virtual (εικονικοί) κόσμοι υπάρχουν όχι χάρη στην τεχνολογία η οποία χρησιμοποιείται για να τους αναπαραστήσει, ούτε καθαρά στο μυαλό των χρηστών, αλλά στη σχέση ανάμεσα στις εσωτερικές διανοητικές κατασκευές και την τεχνολογική αναπαράσταση τους. Η ψευδαίσθηση της πραγματικότητας βρίσκεται όχι στο ίδιο το μηχάνημα αλλά στην προθυμία των χρηστών να μεταχειρίζονται την υλοποίηση των φαντασιώσεων τους σαν πραγματική.

Οι παίκτες σπάνια επιλέγουν να δώσουν το πραγματικό του όνομα στο virtual (εικονικό) πρόσωπο. Οι περισσότεροι επιλέγουν να υλοποιήσουν τους εαυτούς τους κάτω από ένα όνομα, το οποίο αποτελεί το κέντρο εστίασης αυτού που λέγεται «virtual (εικονική) μεταμφίεση.» Αυτά τα ονόματα μπορεί να είναι οτιδήποτε ο παίκτης επιλέξει να τα φτιάξει. Μπορεί να είναι συμβατικά ονόματα όπως Χρήστος, Γιάννα ή Γιώργος. Σε πολλές περιπτώσεις τα ονόματα έχουν καθαρά παρθεί από χαρακτήρες βιβλίων, ταινιών ή τηλεοπτικών σώου. Άλλα ονόματα όπως Αγάπη, Τρομερός, Φεγγαρόφωτο αντανακλούν ιδέες, σύμβολα και συναισθήματα, ενώ πολύ περισσότερα όπως FurryMUCKs και LambdaMOO”s yudj, αφορούν λογοπαίγνια σχετικά με γλώσσες και συμβατικά συστήματα ονομασίας. Το όνομα το οποίο ένας παίκτης επιλέγει να δώσει είναι το σημείο εκκίνησης του virtual (εικονικού) εαυτού.

Η ίδια η φύση των MUD προγραμμάτων ενθαρρύνει την απελευθέρωση. Η επιρροή στον τρόπο συμπεριφοράς του virtual (εικονικού) περιβάλλοντος δεν επιτρέπει απλώς, ενθαρρύνει. Κρίσιμο στην καλλιέργεια της απελευθέρωσης είναι το γεγονός ότι οι MUD παίκτες είναι ουσιωδώς ανώνυμοι. Δεν χρειάζεται να είναι γνωστοί στους άλλους με τα πραγματικά τους ονόματα. Μπορούν να επιλέξουν να είναι γνωστοί με μια ποικιλία ονομάτων ή παρατσούκλια. Πολλοί επιλέγουν να χρησιμοποιήσουν συμβατικά ονόματα, πολλοί άλλοι υιοθετούν περισσότερο υποβλητικά και πρωτότυπα ψευδώνυμα. Οι πληροφορίες τις οποίες ένας παίκτης μπορεί να συλλέξει για τους άλλους αποτελούνται από τα ονόματα με τα οποία επιθυμούν να είναι γνωστοί και από τους τρόπους με τους οποίους επιλέγουν να περιγράψουν τους εαυτούς τους. Αυτό που μπορεί να είναι γνωστό για ένα παίκτη είναι ότι ο ίδιος επιλέγει να αποκαλύψει και κάθε κομμάτι πληροφορίας μπορεί να αλλάζει.

Πάνω από αυτό το όνομα, ο παίκτης κτίζει ένα virtual (εικονικό) σώμα, προικίζοντας τη νεογέννητη και νεοσύστατη οντότητα της βάσης δεδομένων με χαρακτηριστικά που μιμούνται την πραγματικότητα. Οι παίκτες επισυνάπτουν περιγραφές, υπό μορφή κειμένου, σε αυτές τις οντότητες, ντύνοντας και καθορίζοντας σαφώς αυτή τη «θα ήταν» φυσική μορφή του χαρακτήρα τους, δίνοντας στους εαυτούς τους ιδιοκτησίες και επισυνάπτοντας σε αυτούς σύμβολα αυτών των πτυχών της προσωπικής ταυτότητας στα οποία δίνουμε μεγάλη σημασία στην πραγματική ζωή – χαρακτήρες γεννώνται, αποκτούν φύλο, αναγνωρίζονται.

Η υπό-έκδοση του σώματος ξεκινάει με μικρούς τρόπους στα MUD. Στο άκρο της virtual (εικονικής) εγχείρησης που οι παίκτες μπορούν να κάνουν στον εαυτό τους βρίσκεται η αισθητική. Είναι δυνατόν να παρακάμψουμε τα όρια που σκιαγραφούνται από τις πολιτιστικές δομές της ομορφιάς, της ασχήμιας και της μόδας. Οι παίκτες μπορούν να είναι αυτό που θα επιθυμούσαν. Αυτές οι αλλαγές, τις οποίες ένας παίκτης μπορεί να κάνει στη δική του / της γνωστή ταυτότητα μπορεί να είναι μικρές, ένα ζήτημα του να συνειδητοποιήσει (ο παίκτης) στο μυαλό των άλλων την επιθυμία να είναι ελκυστικός, εντυπωσιακός και δημοφιλής:

Η Lirra είναι μια κοντή νέα γυναίκα με μακριά ξανθά μαλλιά, μια χαμογελαστή και κυρτή φιγούρα. Τα καθαρά μπλε μάτια της σπινθηρίζουν καθώς γυρίζει και σε κοιτάει. Φοράει μια κοντή κόκκινη φούστα, ένα λευκό μπλουζάκι, μαύρες δικτυωτές κάλτσες και μαύρα δερμάτινες μπότες και τζάκετ. Η Lirra ψιθυρίζει σε σένα «το desc είναι πραγματικό, αλλά είμαι λίγο πιο στρογγυλή και ίσως δεν φοράω πάντα τόσο σέξι ρούχα.»

Πέρα από τα όρια της ομορφιάς όλοι οι παίκτες σχηματίζουν τον virtual (εικονικό) εαυτό τους να μιμείται τα σημάδια της επιρροής και του πλούτου – αφθονίας, στα οποία δίνουμε μεγάλη προσοχή στην πραγματική μας ζωή. Τέτοιοι χαρακτήρες είναι συνήθως όμορφοι, αλλά η ομορφιά τους είναι μια ρύθμιση, το υπόβαθρο για μια κοινωνική θέση παρά η αιτία γι΄ αυτή:

Ένας λιγνός άνδρας ύψους 1,73, βάρους 70 κιλών. Τα μαλλιά του είναι χρυσό-κάστανα με σημάδια κόκκινου και πλαισιώνουν το αγγελικό του πρόσωπο. Βαθιά τοποθετημένα είναι δύο σμαραγδένια μάτια τα οποία σε κοιτάζουν ερευνητικά. Η ένδυση του όλη στα μαύρα με ένα μανδύα να τον καλύπτει ολόκληρο. Βλέπεις στο δεξί του χέρι ένα σμαραγδένιο δακτυλίδι παράξενης προελεύσεως. Συνειδητοποιείς ότι αυτός είναι ένας «Πράσινος Φάρος» (Green Lantern). Μπορεί να πεις ότι είναι το είδος του ανθρώπου που μπορεί να δει τα νήματα που κρατάνε δεμένο το σύμπαν και να τα επισκευάσει εάν αυτά σπάσουν.

Στον πυρήνα τέτοιων χαρακτήρων βρίσκονται πολύ δραστικά ακόμη και υπεράνθρωπα χαρακτηριστικά. Ο Curtis περιγράφει αυτό το φαινόμενο, στην περιγραφή των παικτών, ως απλά μια περίπτωση ευχής-πραγματοποίησης – «Δεν μπορώ να μετρήσω» λέει «τον αριθμό των μυστήριων αλλά αλάθητα δυνατών μορφών που έχω δει να περιπλανώνται στο LambdaMOO.» Σε πολλές περιπτώσεις αυτό μπορεί να είναι αλήθεια – σίγουρα η πλειοψηφία των ανθρώπων στην καθημερινή ζωή δεν είναι ούτε τόσο ασυνήθιστοι, ούτε τόσο δυνατοί όσο πολλοί MUD χαρακτήρες παρουσιάζουν τους εαυτούς τους ότι είναι. Παρά ταύτα πρέπει να θυμόμαστε ότι η προσωπική τους περιγραφή είναι η μόνη διαθέσιμη μέθοδος προκειμένου να υποκαταστήσουν για ό,τι, στην καθημερινή ζωή τους, θα ήταν ένα σύνθετο μίγμα από μη κυριολεκτικά κοινωνικά συναφής ρόλους όπως η προφορά, ο τρόπος ντυσίματος και η φυλή. Εάν πολλές περιγραφές δείχνουν υπερβολικές ακόμη και φανταστικές προσπάθειες να δηλώσουν κοινωνική αποδοχή, είναι τουλάχιστον κατά ένα μέρος αντανάκλαση του βαθμού στον οποίο οι παίκτες αισθάνονται ότι είναι ανάγκη να αντισταθμίσουν την έλλειψη καναλιών γραπτής επικοινωνίας. Χωρίς αναφορά στη λογική στην οποία συνήθως βασιζόμαστε για να παρέχουμε πληροφορίες, τέτοιοι κοινωνικό-οικονομικοί ρόλοι πρέπει να καθοριστούν ρητά στις γραπτές περιγραφές. Η κοινωνική πληροφόρηση η οποία συνήθως διαδίδεται μέσα από πολλά διαφορετικά αισθησιακά κανάλια συμπυκνώνεται σε ένα και μόνο κανάλι και ως εκ τούτου γίνεται υπερβολική.

Οποιοιδήποτε και αν είναι οι λόγοι για τέτοιες περιπτώσεις virtual (εικονικής) αισθητικής εγχείρησης, η επίδραση τους πάνω στο MUD σύμπαν είναι να το ελευθερώσουν από συμβάσεις δυνάμεως οι οποίες βασίζονται σε στη φυσική υλοποίηση.

Τα τεχνικά χαρακτηριστικά αυτών των virtual (εικονικών) κόσμων έχουν σημαντικά αποτελέσματα στα κοινωνικά φαινόμενα, οδηγώντας σε καινούρια μοντέλα αλληλεπίδρασης και νέους πολιτιστικούς σχηματισμούς. Η έλλειψη πραγματικής φυσικής παρουσίας, η μεγάλη φυσική απόσταση ανάμεσα στους συμμετέχοντες, απαιτούν την εισαγωγή ενός νέου συνόλου κωδικών συμπεριφοράς, εάν θέλουν οι συμμετέχοντες να «καταλαβαίνουν – αντιλαμβάνονται» ο ένας τον άλλο. Τα προβλήματα που εισήχθησαν λόγω έλλειψης πολιτιστικών «ρόλων» τους οποίους ενσωματώνει η φυσική παρουσία, επηρεάζουν την συμπεριφορά στα virtual (εικονικά) περιβάλλοντα. Οι λύσεις σε αυτά τα προβλήματα, τις οποίες οι συμμετέχοντες επινοούν, αποτελούν τον πολιτισμό του virtual (εικονικού) κόσμου μέσα στον οποίο βρίσκονται.

Όταν οποιοσδήποτε μπορεί να είναι όμορφος δεν μπορεί να υπάρχει πλέον ιεραρχία ομορφιάς. Αυτή η ελευθερία όμως δεν εξασθενίζει απαραίτητα την δύναμη τέτοιων συμβάσεων. Πραγματικά τέτοια ελευθερία, να είναι κανείς όμορφος, τείνει να υποστηρίζει αυτές τις συμβάσεις κάνοντας την ομορφιά όχι μη συμβατική αλλά αναγκαία προϋπόθεση. Η σύμβαση γίνεται τυπική – οι MUD κόσμοι είναι ελεύθεροι από το στίγμα της ασχήμιας όχι γιατί η εμφάνιση παύει να μετράει αλλά γιατί κανείς δεν χρειάζεται να είναι άσχημος. Η αισθητική φύση των virtual (εικονικών) κόσμων είναι παρά ταύτα η μικρότερη ικανότητα τους να λειτουργούν πάνω στις σωματικές μας προκαταλήψεις. Στην κυριαρχία του γένους και της σεξουαλικότητας τα MUD συστήματα πηγαίνουν πέρα από τα όρια και γίνονται δημιουργικά.

Από τους πολιτιστικούς παράγοντες που έχουν τη μεγαλύτερη σημασία σε συγκρούσεις στις Δυτικές κοινωνίες – αντιπροσωπευμένοι από τους τρεις μεγαλύτερους του γένους, της φυλής και της τάξης – όλοι μπορεί να είναι «αυστηρά κωδικοποιημένοι» στα MUD προγράμματα. Η φυλή και η τάξη είναι γενικά οι λιγότερο προβληματικοί από τους τρεις και οι αναπαραστάσεις τους προσφέρουν ένα σύνδεσμο ανάμεσα στα αισθητικά και τα ριζοσπαστικά άκρα της πολιτιστικής εγχείρισης. Η φυλή και η τάξη στα MUD είναι γενικά το ενδιαφέρον συστημάτων τα οποία είναι adventure – oriented και οι διαθέσιμες επιλογές είναι πιθανό να βρίσκονται μέσα στο βασίλειο της φαντασίας. Οι επιλογές της φυλής είναι πιθανότερο να βρίσκονται ανάμεσα στη Dwarvish, Elvish, και Klingon παρά ανάμεσα στις Asian, Black και Caucasian ; οι επιλογές της κλάσης είναι πιθανότερο να βρίσκονται ανάμεσα στις Warrior, Magician και Thief παρά ανάμεσα στις white ή blue-collar. Αυτή η ουσιώδης φυλετική και ταξική τύφλωση είναι πολύ πιθανόν η συνέπεια των προεπιλεγμένων κριτηρίων, τα οποία ο πραγματικός κόσμος τοποθετεί σε αυτούς που έχουν πρόσβαση στο Internet. Οι MUD παίκτες είναι αναγκαία άνθρωποι που έχουν πρόσβαση στο Internet. Είναι πιθανό να ζουν σε βιομηχανοποιημένες και ευρέα Άγγλο-ομιλούμενες χώρες, οι οποίες αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος του Internet. Επίσης είναι μάλλον εργαζόμενοι σε έναν οργανισμό με ενδιαφέρον στους υπολογιστές ή υπηρετούν ένα εκπαιδευτικό ινστιτούτο. Οι άνθρωποι που πληρούν αυτές τις απαιτήσεις είναι υπερβολικά πιθανό να είναι πλούσιοι και λευκοί. Η ομοιομορφία μειώνει την ορατότητα και έτσι για ένα μεγάλο ποσοστό παικτών η φυλή και η τάξη θεωρούνται δεδομένα και έτσι φαίνονται να είναι αόρατα.

Διαβάζοντας κανείς την προηγούμενη παράγραφο θα μπορούσε να πει ότι μέσα στα MUD δεν υπάρχουν οι προκαταλήψεις οι οποίες ισχύουν στην καθημερινή ζωή. Κανείς δεν ενδιαφέρεται ή δεν μπορεί ποτέ να μάθει αν ο παίκτης «δίπλα» του ανήκει σε κάποια περιθωριοποιημένη ομάδα (τοξικομανής, αλκοολικός, φορέας AIDS κλπ) ή ανήκει σε διαφορετική φυλή ( Ασιάτης, Αφρικανός κλπ) ή είναι άτομο με ειδικές ανάγκες. Η διαφοροποίηση είναι ένα θεμιτό στοιχείο στον κόσμο των MUD. Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι όσο πιο «παράξενος», πιο «τρομακτικός» και πιο «εξωγήινος» είναι ένας χαρακτήρας τόσο μεγαλύτερη εντύπωση κάνει και τόσο μεγαλύτερο είναι το ενδιαφέρον των άλλων γι’ αυτόν. Παρά το ότι, όπως εμείς ισχυριζόμαστε, ζούμε σε κοινωνίες προοδευμένες και απελευθερωμένες από τα ταμπού του παρελθόντος, στην καθημερινή μας ζωή υπακούμε σε ένα σύνολο άγραφων κανόνων που στην ουσία μας επιβάλουν το πως πρέπει να είμαστε, το πως πρέπει να συμπεριφερόμαστε και το πως πρέπει να σκεφτόμαστε, προκειμένου να είμαστε αρεστοί στους άλλους. Κάθε ένας από εμάς υπάρχει με βάση την αναγνώριση και την αποδοχή που οι άλλοι δείχνουν στο πρόσωπο μας.

Οι παίκτες των MUD γνωρίζουν ότι αυτό είναι μόνο ένα παιχνίδι. Κάθε ένας μπορεί να «βγάλει τα απωθημένα του» και ταυτόχρονα να διατηρήσει την ανωνυμία του. Παίζοντας το παιχνίδι η συντριπτική πλειοψηφία των παικτών δεν αλλάζουν τον τρόπο σκέψης τους. Βλέπουν το παιχνίδι σαν ένα ευχάριστο διάλειμμα, όταν όμως επιστρέψουν στην πραγματική ζωή γίνονται πάλι σκληροί, αυστηροί και προκατειλημμένοι. Γεννάται λοιπόν το ερώτημα κατά πόσο τα MUD μπορούν να θεωρηθούν ως νέα κοινωνικά περιβάλλοντα και πολιτιστικά πεδία, από τη στιγμή που παίζονται από ανθρώπους οι οποίοι υιοθετούν έναν virtual (εικονικό) τρόπο σκέψης μόνο και μόνο για τις ανάγκες του παιχνιδιού.

Το γένος όμως είναι στο προσκήνιο των MUD. Όλα τα MUD επιτρέπουν - και μερικά επιμένουν – οι παίκτες να θέσουν την «σημαία γένους», μια τεχνική ιδιότητα των MUD χαρακτήρων η οποία ελέγχει ποια ομάδα αντωνυμιών χρησιμοποιείται από τα MUD προγράμματα όταν αναφέρονται στο χαρακτήρα. Τα περισσότερα MUD επιτρέπουν μόνο 3 επιλογές : αρσενικό – θηλυκό – ουδέτερο, οι οποίες αποφασίζουν ανάμεσα στις οικογένειες αντωνυμιών που περιέχουν τα : αυτός – αυτή – αυτό. Μερικά MUD απαιτούν ένας παίκτης να επιλέξει είτε αρσενικό είτε θηλυκό σαν γένος του και δεν επιτρέπουν σε έναν παίκτη με απροσδιόριστη σημαία γένους να εισέλθει στο MUD. Άλλα MUD επιτρέπουν πολλά γένη - αρσενικό, θηλυκό, ουδέτερο, πληθυντικό, ερμαφρόδιτο και πολλά μη γήινα γένη παρμένα από τις σελίδες νουβελών επιστημονικής φαντασίας. Είναι φανερά εύκολο για τους παίκτες να επιλέξουν να παίξουν ένα χαρακτήρα με γένος διαφορετικό από το δικό τους. Είναι τουλάχιστον τεχνικά εύκολο, αλλά όχι απαραίτητα κοινωνικά εύκολο από τη στιγμή που υπάρχει μια ζωντανή αμφισβήτηση που περιβάλει το ζήτημα του διασταυρωμένου γένους παιξίματος. Το υποκείμενο συχνά επανεμφανίζεται στα Usenet newsgroups που σχετίζονται με το MUD. Πραγματικά οι φορές που το θέμα γίνεται αντικείμενο έντονης δημόσιας συζήτησης και διαφωνίας υπερτερούν κατά πολύ αριθμητικά των φορών που δεν γίνεται – είναι ένα θέμα το οποίο προκαλεί ισχυρά συναισθήματα σε ένα μεγάλο αριθμό από MUD παίκτες.

Σχεδόν χωρίς εξαίρεση τέτοιες δημόσιες συζητήσεις και διαφωνίες αρχίζουν με το παράδειγμα είτε πραγματικό είτε υποθετικό, ενός αρσενικού παίκτη που ελέγχει ένα θηλυκό χαρακτήρα. Είναι πολύ σπάνια η αντίθετη περίπτωση, αυτή δηλαδή της γυναίκας που παίζει έναν άνδρα, να εμφανιστεί τουλάχιστον ως πρώτο παράδειγμα. Αυτή η μεροληψία υπάρχει παράλληλα με μια κοινή αξίωση, ότι η διασταύρωση γένους αρσενικό σε θηλυκό είναι πολύ περισσότερο κοινή από ότι η αντίστροφη, μια αξίωση που στηρίζεται εν μέρη στην αντίληψη (παραδοσιακή πίστη ανάμεσα στους MUD παίκτες) ότι το μεγαλύτερο μέρος τους είναι αρσενικοί. Αυτό μπορεί πραγματικά να ισχύει. Η παραδοσιακή διαδικασία προ-επιλογής, η οποία εξασφαλίζει ότι οι περισσότεροι MUD παίκτες είναι λευκοί και πλούσιοι χρησιμοποιείται επίσης στον καθορισμό του φύλου του μέσου παίκτη. Παρότι το χάσμα κλείνει σιγά-σιγά, οι περισσότεροι εργαζόμενοι ως προγραμματιστές και μηχανικοί είναι αρσενικοί και οι περισσότεροι από τους μαθητές που πιθανόν να έχουν πρόσβαση στο Internet (αυτοί που σπουδάζουν Computer Science ή Software Engineering ) είναι επίσης αρσενικοί. Είναι ως εκ τούτου σχεδόν σίγουρο ότι οι παραδόσεις πάνω στο θέμα είναι σωστές και ότι η πλειοψηφία των MUD παικτών είναι αρσενικοί. Από τη στιγμή που οι αρσενικοί και οι θηλυκοί χαρακτήρες που παρουσιάζονται είναι σχεδόν το ίδιο κοινοί, συνεπάγεται ότι μερικοί από αυτούς τους θηλυκούς χαρακτήρες ελέγχονται από αρσενικούς παίκτες.

Έστω και αν οι περισσότεροι παίκτες είναι αρσενικοί, η μεροληψία στη δημόσια συζήτηση και διαφωνία σχετικά με τη διασταύρωση των γενών, σχετίζεται σε μεγάλο βαθμό με την αντίληψη των παικτών ότι οι γυναίκες είναι μειοψηφία και σε αντιλήψεις σχετικά με την ιδιαίτερη συμπεριφορά των φύλων που βρίσκουμε στην εξωτερική (external) κουλτούρα. Τους θηλυκά παρουσιασμένους παίκτες τους μεταχειρίζονται πολύ διαφορετικά από τους αρσενικά παρουσιασμένους παίκτες. Συχνά υπόκεινται σε virtual (εικονικές) μορφές των δύο αρχαίων πλευρών των ανδροκρατούμενων κοινωνιών – την παρενόχληση και τον ιπποτισμό. Το τελευταίο μπορεί να δώσει στους θηλυκούς χαρακτήρες ένα πλεονέκτημα στο κόσμο του παιχνιδιού. Οι καινούριοι παίκτες σε ένα MUD σύστημα θα χρειαστούν αναπόφευκτα βοήθεια στο ταξίδι τους στο virtual (εικονικό) περιβάλλον και στην εκμάθηση των συγκεκριμένων εντολών σε αυτό το σύστημα. Οι παίκτες που παρουσιάζουν τον εαυτό τους ως θηλυκό είναι πιθανό ότι θα βρουν βοήθεια ευκολότερα από τους αρσενικούς ή θα τους προσφερθεί αυτόματα – αυθόρμητα. Σε adventure – oriented συστήματα, στα οποία η καλή θέληση των άλλων παικτών μπορεί να σημαίνει την ζωή ή το θάνατο ενός χαρακτήρα, στους θηλυκά παρουσιασμένους χαρακτήρες πιθανότατα θα προσφερθεί βοήθεια με τη μορφή χρημάτων και άλλων αντικειμένων βοηθητικών στην επιβίωση. Αυτή η ειδική μεταχείριση δεν συναντάται πάντα μέσα σε ένα πνεύμα αγνού αλτρουισμού. Οι παίκτες που προσφέρουν βοήθεια ακριβά σπαθιά και φυλακτά γενικά θέλουν κάτι σε αντάλλαγμα. Στον ελάχιστο βαθμό μπορεί να περιμένουν να τους προσφερθεί η φιλία σας; μερικές φορές μπορεί να περιμένουν λιγότερο πλατωνικές χάρες να τους κατακλύσουν.

Το σεξ είναι φυσικά στη ρίζα αυτής της ειδικής μεταχείρισης. Ο μέσος MUD παίκτης εκτός από το να είναι λευκός και αρσενικός μπορεί επίσης να είναι και νέος, από τη στιγμή που το Internet εξυπηρετεί πρωταρχικά εκπαιδευτικά ινστιτούτα και έτσι μαθητές που είναι γενικά στο τέλος της εφηβείας ή γύρω στα 20 χρόνια. Τέτοιοι νέοι άνθρωποι μπορεί να αναμένοι κανείς να εμπλακούν σε ρομαντικές και σεξουαλικές εξερευνήσεις και το ανώνυμο virtual (εικονικό) περιβάλλον επιτρέπει αυτού του είδους τις εξερευνήσεις, μια ασφάλεια που μπορεί να κάνει το όλο πράγμα περισσότερο ελκυστικό. Είναι συνηθισμένο για τους νέους ανθρώπους να χρησιμοποιούν τις κοινωνικές καταστάσεις για να σχηματίσουν σχέσεις με μέλη του κατάλληλου φύλου; από τη στιγμή που τα MUD συστήματα παρέχουν ένα κοινωνικό περιβάλλον δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι μερικές φορές χρησιμοποιούνται με τέτοιο τρόπο και παράνομες σεξουαλικές σχέσεις μπορούν να είναι έντονες και συναισθηματικά πλήρεις.

Ο Curtis έχει περιγράψει αυτή την αυξημένη οικειότητα στα MUD σαν αποτέλεσμα της φαινομενικής εγγύτητας και του αισθήματος ότι οι συνομιλητές μπορεί να μην συναντηθούν ποτέ στην καθημερινή ζωή. Από τη στιγμή που υπάρχει πολύ μικρή πιθανότητα να επέμβει κάποιος στη ζωή του άλλου, η απαίτηση για κοινωνική αυτό-συντήρηση δεν χρειάζεται να τους περιορίζει. Τα MUD είναι ένας κόσμος μέσα στους παίκτες και τα virtual (εικονικά) καράβια που πλέουν στην εικονική νύχτα αισθάνονται μικρή ανάγκη να αγκυροβολήσουν στην συναισθηματική υπευθυνότητα – τουλάχιστον στην αρχή. Επιπλέον η MUD κοινωνία εξαρτάται από τον πλούτο της επικοινωνίας και από τη δημιουργία κοινωνικής συνοχής. Τα MUD συστήματα προσπαθούν να αποφύγουν το κενό και κενό γι’ αυτά σημαίνει έλλειψη-απουσία ανταλλαγής κειμένου. Η επικοινωνία είναι αναγκαία για την ύπαρξη των MUD και τα επιτυχημένα MUD παρουσιάζουν μεγάλης κλίμακας επικοινωνία ανάμεσα στους παίκτες τους, οι οποίοι έτσι αναπτύσσουν τις βάσεις για οικειότητα. Μερικοί μάλιστα από αυτούς που συμμετέχουν στη μέσω Η/Υ επικοινωνία αισθάνονται ότι οι καλύτεροι τους φίλοι είναι μέλη του ηλεκτρονικού τους γκρουπ. Η ασφάλεια της MUD φιλίας αυξάνει την αξία της και οι παίκτες μπορούν, πραγματική ειρωνεία, να γίνουν εξαρτημένοι από τέτοιες σχέσεις.

Μερικές από αυτές τις virtual (εικονικές) φιλίες υπερβαίνουν τα όρια του πλατωνικού. Τα MUD ρομάντζα είναι ένας καλά εγκατεστημένος θεσμός και διατηρούν τη συνοχή τους με τη βοήθεια ενός πλήθους εργαλείων και τελετουργιών. Οι MUD εραστές χρησιμοποιούν τις εντολές που τους παρέχει το MUD σύστημα για να υποστηρίξουν και να εκφράσουν τα συναισθήματα τους ο ένας στον άλλο. Στα κοινωνικά MUD η πιο κοινή εκδήλωση αυτών των «συντρόφων» είναι να «στήσουν ένα virtual (εικονικό) σπίτι.» Δημιουργούν κυριολεκτικά ένα σπίτι χρησιμοποιώντας το MUD πρόγραμμα προκειμένου να κανονίσουν τις πληροφορίες (με μορφή κειμένου) με τέτοιο τρόπο ώστε να προσομοιώνουν μια φυσική δομή, την οποία μπορούν τότε να μοιραστούν. Οι εραστές μπορούν να «αλλάξουν» δακτυλίδια, να κάνουν virtual (εικονικό) γάμο με τη βοήθεια ενός παίκτη (κουμπάρου) ο οποίος γράφει τα λόγια της τελετής και να δημιουργήσουν αντικείμενα, τα οποία μιμούνται τη συμπεριφορά των παιδιών και των κατοικίδιων ζώων, με τα οποία οι άλλοι παίκτες μπορούν να αλληλεπιδράσουν. Αυτές οι σχέσεις μπορούν να τελειοποιηθούν εικονικά μέσω “tinysex” ένα είδος ερωτικής αλληλεπίδρασης μέσω ανταλλαγής κειμένου. Είτε μια MUD ερωτική ιστορία μεταφέρεται στην πραγματική ζωή είτε όχι, είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι μπορεί να έχει μεγάλη σημασία γι’ αυτούς που εμπλέκονται. Μεγάλη προσπάθεια μπορεί να καταναλωθεί στη δημιουργία ενός περιβάλλοντος που αντανακλά τα αισθήματα των παικτών.

Οι ρομαντικές προσεγγίσεις δεν είναι πάντα ευπρόσδεκτες ή πρέπουσες. Στις περιπτώσεις που δεν είναι η προσοχή που δίνεται στους θηλυκά παρουσιασμένους χαρακτήρες μπορεί να πέσει στα όρια της σεξουαλικής παρενόχλησης. Όπως έχουμε περιγράψει η επιθετικότητα μπορεί εύκολα να ξεδιπλωθεί στα MUD, όπως και η στοργή. Η σεξουαλική παρενόχληση των θηλυκών χαρακτήρων δεν είναι ασυνήθιστη και είναι συχνά στενά συνδεδεμένη με ότι μπορεί να αρχίσει ως ιπποτική προσφορά βοηθείας, όπως αυτό ο MUD παίκτης περιγράφει:

«Έπαιξα σε δύο MUD σα θηλυκό, στο ένα φτάνοντας στο επίπεδο του Μάγου. Άλλοι παίκτες αρχίζουν να σε βομβαρδίζουν με χρήματα για να σε βοηθήσουν να αρχίσεις και ποτέ δεν είχα λάβει ελεημοσύνη όταν έπαιζα ως αρσενικός παίκτης. Και τότε νομίζουν ότι θα πρέπει να τους επιτραπεί να σε ακολουθούν για πάντα και αισθάνονται πληγωμένοι όταν τους εγκαταλείπεις για να προχωρήσεις και να εξερευνήσεις μόνος – μόνη σου. Μετά όταν τους «ζητάς το λόγο» αφού σε έχουν ανακαλύψει τυχαία, αναρωτιούνται πιο είναι το πρόβλημα σου απαγγέλνοντας το διάσημο ρητό «πιο είναι το πρόβλημα σου ; Είναι μόνο ένα παιχνίδι.»

Για άλλους η κραυγή «είναι μόνο ένα παιχνίδι» είναι από μόνη της η δικαιολογία για τη διεξαγωγή παιχνιδιού με διασταυρωμένα φύλα. «Μόλις ξεφύλλισα 15 άρθρα στο θέμα διασταυρωμένα φύλα . Οι GEEZ ‘τύποι’ αποκτούν μια ζωή. Ποίος ενδιαφέρεται εάν κάποιος παίζει ένα θηλυκό ή ένα αρσενικό χαρακτήρα και ποίος νοιάζεται τη φύλο είναι στην πραγματική του ζωή. Αυτό είναι ένα παιχνίδι και εάν κάποιος απολαμβάνει να παίζει το αντίθετο φύλο και τη έγινε;»

Ωστόσο, και παρά τις αξιώσεις όπως αυτή εδώ, για του περισσότερους παίκτες το γένος έχει μεγάλη σημασία πολύ περισσότερο από ότι η φανταστική φυλή ή η ιδιότητα του παίκτη. Το απλό γεγονός είναι ότι κανένας παίκτης (που παρουσιάζει τον εαυτό του – της σαν Dwarvish warrior image) δεν υπάρχει πιθανότητα να είναι έτσι στην πραγματική του ζωή, αλλά ένας θηλυκά ή αρσενικά παρουσιασμένος χαρακτήρας μπορεί να ελέγχεται από χαρακτήρα αυτού του φύλου. Δεν υπάρχει αιτία στιγματισμού όταν παίζει κανείς το ρόλο του Dwarf από τη στιγμή που ένας λογικός άνθρωπος δεν θα μπορούσε ποτέ να εξαπατηθεί στην πραγματικότητα.; είναι μόνο εκεί που η virtual (εικονική) ύπαρξη κρατά στενές παράλληλες σχέσεις με την πραγματικότητα ζωή που η πιθανότητα και η κατηγορία της εξαπάτησης μπορούν να αποτελέσουν μέρος της εξίσωσης. Η ηθική αυτού του είδους της «εξαπάτησης» υπόκειται σε δημόσια συζήτηση και διαφωνία ανάμεσα στους MUD παίκτες. Οι γνώμες είναι μοιρασμένες. Μερικοί παίκτες αισθάνονται ότι η διασταύρωση φύλων, ιδιαίτερα στην περίπτωση αρσενικών παικτών που ελέγχουν θηλυκούς χαρακτήρες, είναι μια αξιοκαταφρόνητη ακόμη και διεστραμμένη πρακτική:

Το βασικό χαρακτηριστικό των MUD είναι ότι μέσα από τον αυτό-καθορισμό απελευθερώνουν τον παίκτη. Ο παίκτης λοιπόν είναι ελεύθερος να ζήσει όπου θέλει, να πει ό,τι θέλει, να κάνει ό,τι θέλει και να είναι όποιος θέλει.. Δεν μπορούν να υπάρξουν κανόνες δεοντολογίας οι οποίοι να προσαρμόζουν αυτές τις ελευθερίες ανάλογα με τις αντιλήψεις διαφόρων παικτών, διότι τότε το MUD θα χάσει την ελευθερία του και θα φτάσει σε σημείο να είναι μια προσομοίωση της πραγματικής κοινωνίας. Αν χρησιμοποιήσουμε λογική παρόμοια με αυτή που είδαμε παραπάνω (ότι δεν πρέπει οι άνδρες να παίζουν γυναίκες) τότε πρέπει να εισάγουμε και πάρα πολλούς άλλους περιορισμούς οι οποίοι, με βάση την ηθική και τις αντιλήψεις μας, να μας προστατεύουν. Πρέπει να προστατεύσουμε της αισθητική μας (πως είναι δυνατόν να ανεχόμαστε να βλέπουμε τέρατα ή να ταυτίζουμε τον εαυτό μας με αυτά), την πίστη μας στο Θεό και τις μεταφυσικές δοξασίες (πως είναι δυνατόν ο άνθρωπος να αλλοιώνεται, να διαστρεβλώνεται και να αποκτά τόση δύναμη ώστε να είναι ο «Θεός» του MUD κόσμου και των άλλων ανθρώπων,), το σεβασμό στις ανθρώπινες αξίες και τα δικαιώματα μας (σε έναν κόσμο χωρίς ανθρώπους δεν υπάρχουν ανθρώπινες αξίες και δικαιώματα και κάθε ένας μπορεί να λειτουργεί αυθαίρετα) κτλ. Βλέπουμε λοιπόν ότι το παιχνίδι με διασταυρωμένα γένη είναι μέρος ενός μεγαλύτερου προβλήματος που έχει να κάνει με το κατά πόσο τα MUD πρέπει να θεωρούνται τελικά απλώς και μόνο παιχνίδια ή αν είναι νέες πολιτιστικές πλατφόρμες πως πρέπει αυτές να μορφοποιηθούν ώστε να μην δημιουργούν προβλήματα στον τρόπο συμπεριφοράς και σκέψης των ανθρώπων παικτών.

Για μερικούς, αυτό είναι το σημείο στο οποίο ο κυβερνοχώρος παύει να είναι άνετο μέρος. Είμαστε τόσο πολύ συνηθισμένοι να μας παρέχονται πληροφορίες σχετικά με το φύλο του κάθε ενός, ώστε η έλλειψη τους μπορεί να αφήσει πολλούς παίκτες να αισθάνονται ότι περιφέρονται άσκοπα. Οι ρόλοι των φύλων είναι τόσο βαθιά ριζωμένοι στην κουλτούρα μας ώστε για πολλούς ανθρώπους είναι μια αναγκαιότητα και η δράση χωρίς αναφορά σε αυτούς φαίνεται αδύνατη. Πολλοί άνθρωποι είναι απλώς ανίκανοι να υπερπηδήσουν κοινωνικές συμπλοκές χωρίς να χρειάζονται να ρυθμίσουν, τουλάχιστον υποθετικά, τα φύλα των συνομιλητών τους. Είναι μια πραγματικά αποπροσανατολιστική εμπειρία η πρώτη φορά που κάποιος βρίσκει τον εαυτό του να τον μεταχειρίζονται ως μέλος του αντίθετου φύλου. Οι δικές μου επιδρομές στο βασίλειο της virtual (εικονικής) «ανδρικότητας» ήταν στην αρχή τρομακτικές εμπειρίες. Αν και μερικοί από εμάς μπορεί να οικτίρουν αυτά που βλέπουμε ως αρνητικές πλευρές της πολιτιστικής σεξουαλικής πολιτικής μας, ανατρεφόμαστε να ευθυγραμμίζουμε τους εαυτούς μας με ειδικούς για κάθε φύλο κοινωνικούς μηχανισμούς πλεύσης. Από τη στιγμή που στερήθηκα τα κοινωνικά εργαλεία, τα οποία εγώ ως θηλυκό είχα συνηθίσει να παρατάσσω και να στηρίζομαι, ένιωσα ακυβέρνητη, ανίκανη να διαπραγματευτώ τις πιο απλές από τις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις. Δεν ήξερα πως να μιλήσω, είτε σε γυναίκα είτε σε άλλο «άνδρα» και ήμουν εκτός ισορροπίας από τους τρόπους με τους οποίους οι άλλοι άνθρωποι μιλούσαν σε μένα. Χρειάστηκε πολύ πρακτική για να μάθω να ταξιδεύω σε αυτά τα άγνωστα κανάλια, μια εμπειρία που μου έδωσε μεγαλύτερη κατανόηση των μηχανισμών των σεξουαλικών κοινωνικών σχέσεων από οποιαδήποτε άλλη είχα ποτέ μου.

Για μερικούς παίκτες είναι ακριβώς αυτή η ευκαιρία, του να κολυμπήσουν σε άγνωστες θάλασσες, που τους προσελκύει σε παιχνίδια διασταυρωμένων φύλων. Εάν δεν ήταν το διανοητικό μου ενδιαφέρον δεν θα είχα πιθανόν επιμείνει στις προσπάθειες μου σαν αρσενικό, από τη στιγμή που συχνά ήταν κοπιαστικό και περίπλοκο. Άλλοι, ίσως πιο περιπετειώδεις και λιγότερο ευσυνείδητοι από ότι εγώ, διεκδικούν αυτή (την ευκαιρία) ως την πιο ανταποδοτική άποψη της virtual (εικονικής) ύπαρξης. Η ευκαιρία να δει κάποιος πως το άλλο μισό ζει εκλαμβάνεται από πολλούς ως απελευθερωτική και διαφωτιστική, όπως είναι η ευκαιρία να κάνεις διακοπές από την περιοχή – όρια του πραγματικού γένους κάποιου. Η απαίτηση για ανδρισμό ή θηλυκότητα μπορεί να είναι τρομακτική γι΄ αυτούς που δεν έχουν ανατραφεί με αυτές:

Η ικανότητα να προσαρμόζεσαι και να υιοθετείς αυτή τη «διάβρωση» του γένους απαιτεί μεγάλη πολιτιστική και ψυχολογική ευελιξία. Στην καλύτερη περίπτωση ίσως βοηθήσει αυτούς που μπορούν να παίξουν το παιχνίδι να κατανοήσουν τα προβλήματα που βιώνουν τα μέλη που ανήκουν στο αντίθετο φύλο. Οι άνδρες που έχουν βιώσει από πρώτο χέρι τα είδη της σεξουαλικής παρενόχλησης, τα οποία για τις γυναίκες είναι όπως η Gloria Steinem περιέγραψε σε μια τηλεοπτική της συνέντευξη «απλός μέρος της ζωής τους», ίσως είναι λιγότερο πιθανό να διαιωνίσουν τις κοινωνικές δομές που καθιστούν δυνατή αυτή την παρενόχληση. Ταυτόχρονα αυτή η virtual (εικονική) ρευστότητα επιδρά στη διάβρωση των θέσεων από τις οποίες πολλοί από εμάς ομιλούν. Για παράδειγμα τη θα σημαίνει, για τους φεμινιστές πολιτικούς, ότι στον κυβερνοχώρο οι άνδρες όχι μόνο μπορούν να διεκδικήσουν να μιλήσουν για τις γυναίκες, αλλά μπορούν να μιλήσουν σαν γυναίκες, χωρίς κανένας να μπορεί να διακρίνει τη διαφορά. Η υπό-έκδοση του γένους δεν είναι πάντοτε μια ευχάριστη ή διαφωτιστική εμπειρία. Ο προβληματισμός σχετικά με την ταυτότητα και τις απόψεις που είναι τόσο κρίσιμες στο πλέγμα των κοινωνικών μας σχέσεων, από τη μια πλευρά, και το γεγονός ότι πολλοί παίκτες διασταυρωμένου φύλου βιώνουν το αντίθετο της απελευθέρωσης , από τη άλλη, τους οδηγούν σε μια βίαιη αντίδραση αντίθετη σε όλα αυτά: «Υπάρχουν επίσης αυτοί που θεωρούν αποστροφή να παίξουν ένα χαρακτήρα αντίθετου φύλου …και εάν γίνει γνωστό ότι ένας θηλυκός χαρακτήρας στην πραγματικότητα παίζεται από έναν άνδρα, μερικοί από αυτούς τους τύπους θα καταδιώξουν και θα σκοτώσουν τον θηλυκό χαρακτήρα επανειλημμένα για το «έγκλημα» ότι αλλοιώνει τα γένη.

Τα εργαλεία τα οποία χρησιμοποιούνται από τους MUD παίκτες για να επιβάλλουν και να διατηρήσουν τις κοινωνικές δομές και την κοινωνική συνοχή μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να στηρίξουν οποιοδήποτε αριθμό συστημάτων διαφορετικής ηθικής. Εάν οι μέθοδοι για την ενδυνάμωση τέτοιων συστημάτων μπορούν να τεθούν σε εφαρμογή σε μια προσπάθεια να στηριχθούν τα virtual (εικονικά) κενά στις αντιλήψεις των παικτών σχετικά με τους παραδοσιακούς ρόλους των δύο φύλων, μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για να ενισχύσουν ένα διαφορετικό είδος «πολιτικής ορθότητας» :

Η δομή των MUD προγραμμάτων καταστρέφει συνήθως τα παλαιά αλλά ανυπέρβλητα όρια των φυλών. Το γένος αυτό-επιλέγεται. Αυτή η ελευθερία ανοίγει έναν πλούτο από δυνατότητες, διότι το γένος είναι ένας από τους ιερότερους θεσμούς-παραδόσεις στην κοινωνία μας, μια ιδιότητα της οποίας η σταθερότητα είναι τόσο «υποτιθέμενη» ώστε η θέσπιση νόμων ή η χειρουργική επανά-ανάθεση εμπλέκει περίπλοκες τελετουργίες, ταμπού, διαδικασίες και στιγματισμούς. Αυτή η σταθερότητα και η κοινή εξίσωση του γένους με το φύλο γίνεται προβληματική όταν η επανά-ανάθεση του γένους μπορεί να επηρεαστεί από μερικά αγγίγματα στο πληκτρολόγιο. Τα MUD γίνονται η αρένα για τον πειραματισμό των ειδικών κοινωνικών ρόλων των γενών και τη διαμάχη πάνω στην ηθική τέτοιων πειραματισμών. Η ευελιξία της αυτό-παρουσίασης που παρέχεται από τα MUD καθιστά δυνατό για τους παίκτες να πειραματιστούν με τις διάφορες όψεις της συμπεριφοράς και της ταυτότητας, με τις οποίες δεν θα ήταν δυνατό να παίξει υπό φυσιολογικές συνθήκες. Οι παίκτες είναι ικανοί να δημιουργήσουν έναν virtual (εικονικό) εαυτό, έξω από τα φυσιολογικά θεωρούμενα όρια του γένους, της φυλής, της τάξης και της ηθικής. Η δυνατότητα τέτοιων πειραματισμών οδηγεί τις προσδοκίες όλων των MUD παικτών. Μερικοί θεωρούν την έλλειψη σταθερότητας τρομακτική, άλλοι δείχνουν μια προθυμία να αποδεχθούν αυτό το φαινόμενο και να συμμετάσχουν στα παιχνίδια στα οποία μπορεί να γίνει. Είτε ένας παίκτης απολαμβάνει την όλη κατάσταση που προέρχεται από αυτό το ενδεχόμενο, είτε είναι πειραγμένος και επιφυλακτικός γι΄ αυτή, η εκμετάλλευση της κατάστασης είναι ένα αποδεκτό μέρος του MUD περιβάλλοντος. Οι περισσότεροι παίκτες φαίνεται να είναι ενήμεροι και μερικοί έχουν μάθει μέσα από πικρές εμπειρίες ότι όλοι οι χαρακτήρες δεν αντανακλούν την ταυτότητα του παίκτη. Τα MUD προκαλούν και κρύβουν τα όρια ανάμεσα σε μερικά από τα πιο βαθιά πολιτιστικά μας νοήματα και οδηγούν στη δημιουργία νέων πολιτιστικών προσδοκιών – ελπίδων για να τα στεγάσουν.

Τα MUD διαβρώνουν το γένος αλλά ταυτόχρονα το φέρνουν στο προσκήνιο. Τη στιγμή που ένας παίκτης αναθέτει φύλο στο χαρακτήρα του, αυτός ο «διχασμός» έχει αναγνωριστεί. Η ανάγκη για συνειδητή ανάθεση κάνει το φύλο να μην έχει σημασία σαν σημείο αναφοράς σε κάποια αξιόπιστη πραγματικότητα, αλλά ταυτόχρονα το σημειώνει σαν μια ζωτική πολιτιστική αναφορά. Στα MUD το φύλο και το γένος ανατρέπονται από τις παραξενιές – καπρίτσια της φαντασίας. Τα χαρακτηριστικά και οι κοινωνικές επιλογές τα οποία η κοινωνία προσδιορίζει για κάθε γένος προσφέρουν τόσο αρνητικές όσο και θετικές εμπειρίες. Η ευκαιρία να βιώσεις τη ζωή από την άλλη πλευρά από ότι είναι συνήθως, μπορεί να κάνει τον κόσμο του MUD μια αρένα για εφευρετικά και ανατρεπτικά πολιτιστικά παιχνίδια. Τα ελεύθερα συστήματα, όπου αυτή η «παιχνιδίστικη» ανατροπή είναι αποδεκτή με την μορφή της virtual (εικονικής) ύπαρξης, μπορούν να είναι δυναμικά και ενδιαφέροντα.

Παρά ταύτα όπως ο Stones έχει επίσης παρατηρήσει, οι ειδικοί ρόλοι για κάθε γένος που ο πολιτισμός μας υπαγορεύει δεν έχουν αλλάξει από αυτή την virtual (εικονική) ελευθερία από τα δεσμά του γένους, αλλά οι κανόνες που σκιαγραφούν ποιος μπορεί να χρησιμοποιήσει ποια κοινωνική κατάσταση έχουν τυλιχθεί με ομίχλη. Η οικειοποίηση του άλλου, είναι ένα αποδεκτό αν και όχι πάντα αρεστό γνώρισμα του virtual (εικονικού) περιβάλλοντος. Η virtual (εικονική) αποίκιση του σώματος του άλλου στα συχνά άγνωστα πολιτιστικά νερά των ορίων του κυβερνοχώρου, προσφέρει ένα μείγμα από τοπία και παρομοιώσεις τα οποία είναι δυνατό να υπάρξουν μόνο στην virtual (εικονική) πραγματικότητα. Το γένος διαχωρίζεται από το σώμα και του αποδίδεται ένα αγνό κοινωνικό νόημα. Ο άνδρας που μπορεί να συμπεριφέρεται σαν γυναίκα και η γυναίκα που μπορεί να συμπεριφέρεται σαν άνδρας είναι «virtual (εικονικά)» αποδεκτοί να κατέχουν νόμιμα τέτοια παρουσιασμένες ταυτότητες. Η ταυτότητα του Cyborg (κυβερνο-οργανισμού), για να παραφράσουμε την Sylvia Plath, περπατάει επιφυλακτικά μέσα στο virtual (εικονικό) τοπίο, σκεπτική για τη σημασία στον «πραγματικό κόσμο» αυτών που είναι πολιτιστικά σηματοδοτημένα, ακόμη την πολιτική, υποκείμενη στα παιχνίδια που παίζονται στο χώρο. Το θέμα του γένους διαχωρίζεται από το σώμα του φύλου, εάν δεν διαχωρίζεται ολοκληρωτικά. Τα MUD δεν παραχωρούν μια «προσωρινή απόφαση διαζυγίου» στους ρόλους των γενών που διαποτίζουν την κοινωνική μας ύπαρξη, αλλά προσφέρουν ισότιμη ευκαιρία στην διεκδίκηση ρόλων.

H Stone μας λέει ότι, στην περιγραφή της επικοινωνίας μέσω Η/Υ, οι άνθρωποι από τους οποίους είχε πάρει συνέντευξη θα «κινούσαν τα χέρια τους σαφώς σα να δακτυλογραφούσαν, δίνοντας έμφαση στην ποιότητα των χειρονομιών και την ουσιώδη ικανότητα να αισθάνονται στην virtual (εικονική) κατάσταση.» Η επικοινωνία μέσω των άκρο-δακτύλων παρά μέσω ήχου, μια αναγκαία χειροπιαστή σύνδεση, μια κοινωνική επαφή, μολονότι είναι απομακρυσμένη με καλώδια Η/Υ, είναι ο καρπός της κοινωνικότητας εκφρασμένης στα MUD. Η εντολή για «ποζάρισμα» και οι εντολές για αφή (αισθήματα) είναι οι πιο πλούσια χρησιμοποιούμενες από όλα αυτά τα επικοινωνιακά εργαλεία που είναι διαθέσιμα στα MUD συστήματα. Αυτή η έμμονη ιδέα με το σώμα σε ένα όχι φυσικό περιβάλλον δεν είναι αντιφατική – μια ομόφωνη αυταπάτη είναι τελικά, εν μέρη μια αισθησιακή-σαρκική αυταπάτη. Μετρώντας τις αισθήσεις και τις φαντασιώσεις των συμμετεχόντων τα MUD είναι τόσο «βρωμερά» αισθησιακά όσο το όνομα τους υπονοεί και μπορούν να αποτελέσουν τη «σκηνή» για σεξουαλική έκφραση.

Το FurryMUCK είναι ένα από τα δημοφιλέστερα κοινωνικά MUD στο Internet και έχει τη φήμη ότι είναι αχαλίνωτο με τη σεξουαλική δραστηριότητα. Δεν ξέρω αν αξίζει να το πω αυτό ή όχι – το MUD σεξ φαίνεται να συμβαίνει σε όλα τα συστήματα και είναι αδύνατο για μένα να πω εάν είναι περισσότερο ή λιγότερο κοινό στο FurryMUCK. Παρά ταύτα ερωτήσεις σχετικά με την κοινωνική και σεξουαλική ταυτότητα και με τη διαταραγμένη και ατακτοποίητη φύση του σώματος του Cyborg (κυβερνο-οργανισμού) είναι εξέχουσες στο FurryMUCK. Το θέμα των MUD βγάζει στην ουσία αυτές τις ερωτήσεις στην επιφάνεια, διότι κάθε χαρακτήρας στο FurryMUCK είναι ψυχρός και οι περισσότεροι είναι ανθρωπόμορφα ζώα συντεθειμένα μόνο στην virtual (εικονική) μανία. Οι γάτες και οι αρκούδες είναι πολυάριθμες , οι περισσότερες με στιλπνή γούνα και ευκινησία ή μεγαλόσωμες και μυώδεις. Η φύση και η κουλτούρα του σώματος είναι το πρωταρχικό θέμα του FurryMUCΚ και το ιδανικό είναι το κτηνώδες δέλεαρ. Η σεξουαλικότητα είναι μια ζωτική όψη αυτού του είδους του σώματος του Cyborg (κυβερνο-οργανισμού) και οι περισσότερες περιγραφές χαρακτήρων την αντανακλούν. Υπάρχουν μερικοί «μυστηριώδεις» αλλά «ισχυροί» απεικονισμένοι πολεμιστές στο FurryMUCK και οι περιγραφές τους πάντα σχετίζονται με αστραπές, λαμπερά σχιστά μάτια και χέρια ή πόδια με κοφτερά νύχια ζώων.

Οι «επαφές» είναι πράγματι η λειτουργική λέξη. Το FurryMUCK είναι κατά πολύ το πιο «φυσικό» από τα MUD που έχω συναντήσει. Υπάρχουν πολλά πίσω-μαχαιρώματα, μανιώδη κτυπήματα, αγκαλιάσματα και φιλιά ανάμεσα στους παίκτες του FurryMUCK. Αυτά τα virtual (εικονικά) αγγίγματα-επαφές είναι σπάνια φανερά σεξουαλικά όταν γίνονται στις δημόσιες περιοχές του FurryMUCK κόσμου. Είναι πάντα στοργικό και πραγματικά το FurryMUCΚ είναι ένα από τα πιο φιλικά MUD που έχω ποτέ χρησιμοποιήσει. Παρά ταύτα από κάτω από την καλοφτιαγμένη στοργή και το «γουργούρισμα» υπάρχει ένα κρυφό υπόγειο ρεύμα γλεντιού στην όμορφη και αισθησιακή φύση του Furry σώματος. Εάν κάποιος κοιτάξει για περιοχές όπου το ημι-δημόσιο σεξουαλικό παιχνίδι είναι κοινό, δεν είναι δύσκολο να τις ανακαλύψει. Τα «καυτά λουτρά» στα FurryMUCK είναι τόσο δημοφιλή όσο και σηματοδοτημένα με προειδοποιήσεις σχετικά με τη φύση της συμπεριφοράς που επιτρέπεται και που αναμένεται να υπάρχει μέσα σε αυτά.

Τα παιχνίδια «Αλήθειας ή Θάρρους» τα οποία παίζονται στις δικές τους ειδικά σχεδιασμένες και σηματοδοτημένες περιοχές είναι μια σκόπιμη πρόσκληση για σεξουαλική έκφραση. Όπως τα παιχνίδια «Αλήθεια ή Θάρρος» παίζονται στην πραγματικότητα, όπως πολλές εφηβικές μνήμες θα μαρτυρηθούν, σχεδόν πάντα εμπλέκοντας τους εαυτούς τους (οι παίκτες) με ερωτήσεις σχετικά με επιθυμίες και προκλήσεις που θέλουν να κάνουν πάνω τους, έτσι παίζονται και τα παιχνίδια από τους παίκτες στα Furry. Οι μηχανισμοί της σεξουαλικής δραστηριότητας στα MUD είναι πολύ απλοί. Είναι μια μορφή συγγραφικής αλληλεπιδραστικής πορνογραφίας. Οι παίκτες που εμπλέκονται σε μια συγκεκριμένη virtual (εικονική) σεξουαλική πράξη καταγράφουν τις πράξεις και τα λεγόμενα τους:

«Η Arista συνεχίζει να σου δίνει μικρά δαγκωτά φιλιά στο πίσω μέρος του λαιμού σου. Ο Pete κινεί τα χέρια του χαϊδεύοντας σε. Η Arista πιέζει το σώμα της στο δικό σου και τρίβεται σαν γάτα επάνω σου. Ο Pete βογκάει απαλά ξαπλώνοντας πίσω και σπαρταρά κάτω από σένα. Η Arista κατεβαίνει σιγά-σιγά φιλώντας το στήθος σου. Η Arista ρίχνει ρουφηχτά φιλιά στην αριστερή σου ρώγα καθώς τρεμοπαίζει τη γλώσσα πάνω της απαλά. Το σώμα του Pete κινείται προς το στόμα σου απαλά.»

Από όλες τις εκτιμήσεις το MUD σεξ μπορεί να είναι αρκετά διασκεδαστικό για τους συμμετέχοντες και πολλές φορές μια ωμή αναφορά έχει γίνει στα σχετικά με τα MUD newsgroups όσον αφορά τον τρόπο που βελτιώνει την ικανότητα του παίκτη να δακτυλογραφεί με το ένα χέρι. Πέρα από τη μηχανική του, το MUD σεξ – ή λεπτεπίλεπτο σεξ όπως συχνά λέγεται, σε λανθασμένες αναφορές που οι περισσότερες συμβαίνουν σε κοινωνικού στυλ MUD – δεν είναι καθόλου απλό. Το MUD σεξ βρίσκεται σε ένα βασίλειο ανάμεσα στο πραγματικό και το virtual (εικονικό). Οι παίκτες μπορούν να εμπλακούν συναισθηματικά στις virtual (εικονικές) πράξεις των χαρακτήρων τους και η γραμμή ανάμεσα στις virtual (εικονικές) πράξεις και τις πραγματικές επιθυμίες μπορεί να γίνει αδιάκριτη-αόρατη.

Το virtual (εικονικό) σεξ είναι η τελευταία και πιο ακριβή από τις virtual (εικονικές) αλληλεπιδράσεις. Στις περιγραφές του σαν αγνή, υποτίθεται, φυσική αλληλεπίδραση είναι φανερά η τελευταία από τις πολιτιστικές αλληλεπιδράσεις. Σαν πηγή τροφοδοσίας έχει εξωτερικούς πολιτιστικούς παράγοντες, στη δραματουργική του φύση, και είναι δίχως αμφιβολία ένα από τα περισσότερο δραματικά συναισθηματικά virtual (εικονικά) συμβάντα. Πραγματική επιθυμία και διέγερση ζωντανεύουν ανάμεσα στους συμμετέχοντες, μια αντίδραση η οποία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις εξωτερικές πολιτιστικές εμπειρίες του κάθε ανθρώπου. Ο Stone περιγράφει τη σχέση ανάμεσα στους εργαζόμενους σε τηλεφωνικό σεξ και τους πελάτες: ο ομιλητής – ή δακτυλογράφος – κωδικοποιεί με τη μορφή κειμένου τις χειρονομίες, την εμφάνιση, την τάση και τα εκφράζει σα δείγματα μερικές φορές με όχι περισσότερο από ένα χαμόγελο και ο ακροατής ή ο αναγνώστης αποσυμπιέζει τα δείγματα και κατασκευάζει μια πυκνά και περίπλοκα αλληλεπιδραστική εικόνα.

Η ανθρώπινη επικοινωνία δεν είναι ποτέ απλά θέμα λέξεων και βεβαίως έτσι είναι και η ανθρώπινη κουλτούρα. Αυτό είναι κάτι που όλοι παίρνουμε ως δεδομένο – όμως τα virtual (εικονικά) περιβάλλοντα είναι προϊόντα λέξεων, αγνού κειμένου. Εξ αιτίας αυτού του γεγονότος, τα εικονικά μέρη ανατρέπουν πολλές από τις υποθέσεις μας σχετικά με την αλληλεπιδρόμενη επικοινωνία. Οι παίκτες των MUD δεν μπορούν να στηριχθούν σε συμβάσεις για χειρονομίες και αποχρώσεις του τόνου της φωνής, για να καταλάβουν ο ένας τον άλλο. Παρά ταύτα, παρά την απουσία αυτών των οικείων καναλιών διαπροσωπικών νοημάτων, οι παίκτες επιτυγχάνουν στο να καταλάβουν ο ένας τον άλλο. Τα MUD περιβάλλοντα είναι εξαιρετικά πολιτιστικά πλούσια και η επικοινωνία μεταξύ των παικτών είναι συχνά υψηλά συναισθηματικά φορτισμένη. Παρότι δε μπορούν να δουν, να ακούσουν ή να αγγίξουν ο ένας τον άλλο, οι παίκτες έχουν αναπτύξει τρόπους να μεταφέρουν «αποχρώσεις» εκφράσεων οι οποίες συνήθως μεταφέρονται με τις παραπάνω αισθήσεις. Τα μέσα επικοινωνίας τους περιορίζονται σημαντικά από την τεχνολογία στην οποία βασίζονται τα MUD αλλά αντί αυτό να περιορίζει το περιεχόμενο της επικοινωνίας τους έχουν αναπτύξει μεθόδους για να ενσωματώνουν κοινωνικό – συναισθηματικούς ρόλους στο απλό κείμενο. Χρησιμοποιούν το κείμενο, φαινομενικά ένα περιοριστικό μέσο, για να αναπληρώνουν ότι τους λείπει από τη φυσική παρουσία. Στα MUD η κοινωνική παρουσία είναι διαχωρισμένη από τη φυσική παρουσία, ένα φαινόμενο το οποίο αναιρεί πολλές από τις υποθέσεις οι οποίες έχουν γίνει στο παρελθόν σχετικά με τον πλούτο της πρόσωπο με πρόσωπο αλληλεπίδρασης. Στα MUD το κείμενο αντικαθιστά τις χειρονομίες και γίνεται χειρονομία το ίδιο. Παρότι βασίζονται σε κείμενο τα MUD είναι μέρη για κοινωνική αλληλεπίδραση και έχουν πολιτιστική σημασία. Οι virtual (εικονικοί) κόσμοι που δημιουργούνται με MUD λογισμικό είναι δραματουργικά και κοινωνικά πλούσιοι και οι παίκτες των MUD είναι ικανοί να επινοούν μέσα για κοινωνική επικοινωνία μέσω κειμένου.

Σε αυτές τις αλληλεπιδράσεις ο Stone συνεχίζει «η επιθυμία εμφανίζεται σαν ένα προϊόν της αλληλεπίδρασης ανάμεσα στην ενσωματωμένη πραγματικότητα και την κενότητα του δείγματος.» Αυτή η κενότητα καλύπτεται με τις πολιτιστικές και προσωπικές προσδοκίες των virtual (εικονικών) εραστών – το καλό cybersex αποτελείται από γεμάτη ακυβέρνητο πάθος κατανόηση και ανταπόκριση στα πολιτιστικά σύμβολα τα οποία αναπαρίστανται από το συμβολικό δείγμα του παρτενέρ. Τέτοιες περιγραφές «φορτώνονται» με αλαζονεία και σημασία; ότι μπορούν να μεταδοθούν μαζί μα το κείμενο είναι ένας φόρος τιμής όχι μόνο στις γλωσσολογικές ικανότητες των συνομιλητών αλλά και στην ευκολία του virtual (εικονικού) μέσου για τέτοιο δραματικό και οικείο παιχνίδι. Το ανθρώπινο σώμα αναπαρίσταται μέσα από λεπτού εύρους ζώνης επικοινωνίες σε όλη του την πολιτιστική ευσαρκία, μέσω της κωδικοποίησης των πολιτιστικών προσδοκιών σαν γλωσσολογικά σημασιολογικά δείγματα. Η επιθυμία δεν βασίζεται πλέον στην φυσικότητα στον κυβερνοχώρο, στην θριαμβευτική επιβεβαίωση της θέσης ότι η περισσότερο σημαντική ανθρώπινη ερωτογενής ζώνη είναι το μυαλό. Το MUD σεξ μπορεί ποτέ να μην αντικαταστήσει το πραγματικό σεξ αλλά όντως παρέχει κάποια ερωτική ικανοποίηση σε αυτούς που συμμετέχουν σ΄ αυτό.

«Η χρήση κειμένου για στριπτίζ» δεν είναι πλέον απλώς μια συμφωνία η οποία κατευθύνεται από τους σεναριογράφους της παραγωγής του BBC «Μικρός Κόσμος» σε ένα συγκεκριμένο πρότυπο Αμερικανικών μεταμοντέρνων πολιτιστικών κριτηρίων. Η κειμενική φύση των MUD απογυμνώνει τους περιορισμούς ενός συγκεκριμένου σώματος για τους παίκτες και τους επιτρέπει την ελευθερία να παίξουν μέσα και μέσω οποιουδήποτε σώματος επιθυμούν. Τα σώματα των Cyborg (κυβερνο-οργανισμών) δεν είναί όπως ο Stones ισχυρίζεται «προ οργασμικά.» Η «ερωτική οντολογία του κυβερνοχώρου» εκτείνεται φανερά στη συγκέντρωση της ερωτογένιας στο χώρο της φαντασίας. Τα σώματα των Cyborg (κυβερνο-οργανισμών) είναι, με πολλούς τρόπους, ανώτερα των πραγματικών ισοδυνάμων τους. Δεν κουράζονται, δεν κομπιάζουν ή υποβάλλουν τους «κατοίκους» τους σε οποιαδήποτε αμηχανία ή αποτυχία στις οποίες είναι επιρρεπής η σάρκα. Έτσι το σεξ για τους Cyborg (κυβερνο-οργανισμούς) είναι μια συγκέντρωση του ερωτικού, ένας εξαγνισμός της λάγνας φαντασίας, ένας ρομαντικός ιδεαλισμός των σεξουαλικών συναντήσεων, αντάξιο της Χολιγουντιανής τέχνης.

Τα Cyborg (κυβερνο-οργανισμοί) γεννιούνται από το virtual (εικονικό) σεξ. Τη στιγμή του virtual (εικονικού) οργασμού η γραμμή ανάμεσα στον παίκτη και των χαρακτήρα (που παρουσιάζει) είναι η περισσότερο ομιχλώδης και η περισσότερο διαφανής. Το «ποίος» είναι αυτός που επικοινωνεί γίνεται ασαφές και κατά πόσο το πάθος εξομοιώνεται ή μεταφέρεται μέσω των MUD καθίσταται πραγματικά προβληματικό. Γεννημένα από πρωτόγονα MUD αυτά τα Cyborg (κυβερνο-οργανισμοί) επανακαθορίζουν το γένος, την ταυτότητα και το σώμα. Σε αυτό το μέρος του κυβερνοχώρου, ένα μέρος τόσο διαζευγμένο από το φυσικό κόσμο και τα ζώα, τόσο μακριά από την σάρκα όσο η ανθρώπινη εφευρετικότητα μπορεί να φτάσει, τα όρια ανάμεσα στο ζώο και την συναίσθηση εξαλείφονται.

Το FurryMUCK δείχνει πάρα πολύ καλό για να είναι πραγματική η πολιτιστική ανάλυση – ένας φανταστικός κόσμος κατοικημένος από ευσυνείδητα ζώα (συνειδητά ευαισθητοποιημένα) αναπαριστώμενα από απλό γλωσσολογικό συμβολισμό και μέσα στα όρια του ηλεκτρισμού, του πυριτίου και του μαγνητισμού. Στα όρια της φυσικότητας, αυτά τα Furry Cyborg (κυβερνο-οργανισμοί) παίζουν με τα όρια της σεξουαλικότητας. Δεν έχουν κανένα από τους φραγμούς του πραγματικού για να τα περιορίζουν. Μπορούν να αποδεχτούν οποιαδήποτε φυσιολογία την οποία το πάθος και η φανταστική άνεση θα προκαλέσουν. Οποιαδήποτε σύνθεση ανθρωπίνων και ζωικών συστατικών μπορεί να αναμιχθεί για να δημιουργήσει τόσες πολλές σεξουαλικές δυνατότητες όσες μπορούμε να φανταστούμε. Αμφί-σεξουαλικότητα, πολύ-σεξουαλικότητα – μπορεί να υπάρχουν όλα, αλλά πάντοτε ομόφωνα. Για τους παίκτες υπάρχει πάντοτε το κουμπί που τους βγάζει από το παιχνίδι – για τους χαρακτήρες των Cyborg (κυβερνο-οργανισμοί) η υλοποίηση της αισθητικής υπερφόρτωσης είναι τόσο ελεγχόμενη ή τόσο ανεξέλεγκτη, τόσο ευγενική ή τόσο ανηλεής όσο η εξομοίωση απαιτεί. Η διαστροφή είναι τόσο κοινή στα MUD όσο και στον πραγματικό κόσμο, αλλά στον κυβερνοχώρο η διαστροφή μπορεί να «διαστρεβλωθεί» σε οποιαδήποτε μορφή. Στις σκοτεινές εσοχές του Internet κυβερνοχώρου, υπάρχουν MUD γνωστά μόνο από λεγόμενα, με θέματα τόσο αμφισβητούμενα όσο αυτά οποιουδήποτε εξειδικευμένου οίκου ανοχής. Εκκεντρικότητες οποιουδήποτε είδους μπορούν να ευρεθούν, εάν κάποιος ψάξει γι’ αυτές, όλες αφιερωμένες στις απαιτήσεις των Cyborg (κυβερνο-οργανισμοί) οντοτήτων που τις απεικονίζουν, για τη διασκέδαση των ανθρώπων η οποία είναι κρυμμένη πίσω από τις τεχνολογίες τους. Το FurryMUCK είναι η ελαφρότερη μεριά αυτής της διαπλοκής-διαστροφής του γένους του Cyborg (κυβερνο-οργανισμού) και φύλου – η πιο αποτυχημένη και η πιο καλοφτιαγμένη. Σκοτεινότεροι κυβερνοχώροι μπορούν να ευρεθούν, ζωγραφισμένοι όχι με χρώματα από κινούμενα σχέδια αλλά απεικονισμένοι με βάση το σκοτεινό δόγμα του H.R Giger ότι οργάνωση ίσον ζωή και τεκμηριωμένοι (με μορφή κειμένου) με όλο τον κίνδυνο και την ποίηση του Pauline Reage.

Τα Cyborg (κυβερνο-οργανισμοί) στα MUD, όπως η Donna Haraway προτείνει στο «Cyborg μανιφέστο» της, δεν έχουν «καμία δοσοληψία με την αμφι-σεξουαλικότητα, την προ-οιδιπόδεια συμβίωση…. ή άλλες αποπλανήσεις στην οργανική ακεραιότητα.» Παρότι, σε μερική επιβεβαίωση των σχολίων της Haraway, αποτελούν το παράλογο προϊόν του μιλιταρισμού και του πατριαρχικού καπιταλισμού - του Αμερικανικού Υπουργείου Αμύνης και οχυρωματικές θέσεις της υψηλότερης εκπαίδευσης – τα MUD Cyborg (κυβερνο-οργανισμοί) δεν απορρίπτουν τις επιγραφές της πατρικής κουλτούρας. Δεν υπάρχει διαφυγή από τη «σήμανση» γι’ αυτά τα Cyborg (κυβερνο-οργανισμοί) – κατασκευάζονται εξ’ ολοκλήρου από τις πιο φανερές-αποδεικτικές ετικέτες. Η δέσμευση τους στην «μοναδικότητα, ειρωνεία, οικειότητα, και δυστροπία» εκφράζεται μέσω της επίδειξης των πολιτιστικών συμβόλων και την κυριολεκτική επιγραφή πάνω στα virtual (εικονικά) σώματα τους, των σημαδιών για το ποια θέλουν να είναι. Transsexual, transvestite, bisexual, υπεράνθρωπα και ανθρωπόμορφα – τα MUD σώματα μπορούν να αγκαλιάσουν και να αγκαλιαστούν από κάθε ένα από αυτούς τους πλούσια κωδικοποιημένους ορισμούς.

Στην καρδιά αυτού του παιχνιδιού με την ταυτότητα υπάρχει πάντα η ερώτηση του πόσο διχοτομημένες είναι οι Cyborg (κυβερνο-οργανισμοί) και οι πραγματικές ταυτότητες. Που είναι χαραγμένα τα όρια ανάμεσα στην αναπαράσταση, την εξομοίωση και την πραγματοποίηση; Σε πιο βαθμό τα γνήσια αισθήματα χαράσσουν τις virtual (εικονικές) πράξεις; Αυτά είναι ερωτήματα για τους νομοθέτες και τους φιλοσόφους του νέου κομπιουτεροποιημένου κόσμου και όχι ερωτήματα που θα απαντηθούν εύκολα, διότι η μόνη σταθερά της ύπαρξης του κυβερνοχώρου είναι ότι αυτός είναι διαφορετικός για τον κάθε ένα παίκτη. Οι τρέχουσες πολιτικές και νομικές τάσεις με αναφορά σε «εχθρικά περιβάλλοντα» και «τους λόγους μίσους» μπορεί να οδηγήσουν στην αντίληψη ότι οι βιοτεχνολογικές πολιτικές κινούνται πέρα από τον ορισμό των ενεργειών πάνω στο σώμα και πάνω σε ενέργειες που αφορούν το πνεύμα. Η απόλυτη μείωση του φυσικού – η μικροηλεκτρονική – μπορεί να γίνει το βασίλειο του αποχωρισμένου από το σώμα πνεύματος. Εάν η εγκληματικότητα ή ακόμη και η ανηθικότητα μπορούν να ανακαλυφθούν στον κυβερνοχώρο, θα απαιτηθεί μεγαλύτερη ικανότητα αναγνώρισης του άμορφου κακού.

Ο κόσμος στον οποί ο ζούμε είναι ήδη αρκετά «ανήθικος» και «διαστρεβλωμένος» Μπορούμε να φανταστούμε τη χάος πρόκειται να επικρατήσει σε ένα MUD περιβάλλον όπου ο καθένας είναι και κάνει ό,τι θέλει. Πάντοτε μιλάμε για ανθρώπους κακούς ή ψυχικά διαταραγμένους οι οποίοι δεν χάνουν την ευκαιρία να επιβαρύνουν το κοινωνικό σύνολο και να καταστρέφουν τους κόπους και τις προσπάθειες των άλλων. Η επιβίωση σε μια τέτοια ζούγκλα θα είναι πολύ δύσκολη και χρειάζεται αρκετή οργάνωση για να μπορέσουν να επιβιώσουν ομάδες παικτών.

Η πιο οικεία από τις MUD αλληλεπιδράσεις είδη αφορά αυτή την αναγνώριση. Η διαπραγμάτευση και η πίσω από τα σκηνικά κατεύθυνση σχεδόν πάντα κινείται στη σειρά με την έκφραση. Στη μηχανική της πράξης, οι Cyborg (κυβερνο-οργανισμοί) εραστές ψιθυρίζουν μηνύματα ανάμεσα στους παίκτες τους, κατευθύνοντας τη είναι αποδεκτό και τη όχι, καθορίζοντας και δημιουργώντας την virtual (εικονική) εμπειρία με αποφασιστικότητα και συγκατάθεση. Οι περισσότεροι έμπειροι κάτοικοι των MUD χώρων καθιστούν τις προθέσεις και τις επιθυμίες τους σαφείς. Η διαδικασία του φλερτ είναι καλύτερα καθορισμένη από ότι είναι στις pubs και τα πάρτι του πραγματικού κόσμου. Τα σηκωμένα φρύδια και τα γερμένα τσιγάρα αντικαθίστανται από άμεσες παρακλήσεις. Αυτή είναι η οικειότητα του κυβερνοχώρου στο καλύτερο της.

Αυτά τα Cyborg (κυβερνο-οργανισμοί) δεν υπάρχουν σε ένα «μετά-γένους κόσμο.» Είναι μόνο ημι-αποχωρισμένα του σώματος. Δεν επιχειρούν να επιβεβαιώσουν τις ταυτότητες τους ως άμορφες, αλλά αντίθετα οργιάζουν στις δυνατότητες της “body-hopping.” Παίζοντας δεν μπορείς να ξεφύγεις από τις απαιτήσεις της σάρκας, αλλά μπορείς να έρθεις σε επαφή με τις πολιτιστικές έννοιες που είναι προσκολλημένες σε διαφορετικά σώματα. Η υιοθεσία της «αρσενικότητας», της θηλυκότητας, της ερμαφροδιτότητας, του κόσμου των ζώων ή των περισσότερο φανταστικών εννοιών, αποδιδόμενων σε φανταστικές φυλές και γένη, είναι τόσο εύκολα εφικτή όσο μπορεί να είναι η δημιουργία ενός νέου σετ ρούχων. Έτσι ενδεδυμένα, με τα δανεισμένα σημάδια των πολιτιστικών προσδοκιών και φαντασιώσεων των άλλων, οι Cyborg (κυβερνο-οργανισμοί) εαυτοί αλληλεπιδρούν με τρόπους που βασίζονται τόσο στην επιφανειακή εμφάνιση όσο και στην αποδοχή του οτιδήποτε το άτομο θέλει να είναι. Δεν απορρίπτουν το γένος ή οποιοδήποτε άλλο σημάδι της ταυτότητας, αλλά παίζουν ένα παιχνίδι με αυτά, απελευθερώνοντας τα σύμβολα από τις οργανικές αναφορές τους και μπολιάζοντας τις έννοιες αυτών των συμβόλων σύμφωνα με τις virtual (εικονικές) περιγραφές τους.

Τα κομμάτια του κείμένου που είναι δακτυλογραφημένα με Italic ή Bold-Italic αποτελούν σχόλια είτε της συγγραφέως Elizabeth M. Reid είτε της ομάδας που έφτιαξε την εργασία. Τα κείμενα της συγγραφέως είναι παρμένα από το βιβλίο που περιέχει το κεφάλαιο το οποίο εμείς μεταφράσαμε.( Στο βιβλίο είναι το Κεφ. 3 )